There are more roads to Rome – Thuis tegen Early

De tweede wedstrijd maar toch ook weer de eerste, de eerste thuiswedstrijd. Die is namelijk net zo belangrijk als de eerste uitwedstrijd. Hoe komen we uit de startblokken, zijn we voorbereid op het zware geschut uit Purmerend. Bekend om hun vlekkeloze ‘twilightzone’ verdediging. De laatste wedstrijd bij hun uit, hadden wij nipt verloren. Mede dankzij een aantal schutters en sterke spelers van de Early Birds…..DIE ER NU LEKKER NIET BIJ WAREN. Vijf man was er, waarvan één acteur. De acteur is een tegenstander die ik als schrijver als sinds het begin van mijn speelperiode bij de herencategorie al voorbij zie komen. Hij doet het altijd, het is ook bekend en toch flikt hij het telkens weer. Eerlijk is eerlijk, een Oscar zou niet misplaatst zijn voor zijn momenten. Het is inmiddels al zo ‘normaal’ geworden dat er op reageren geen eens meer zin heeft. Goed, hij heeft in dit stuk nu al bijna 150 woorden over zijn performance, dat zegt ook al wat.

De wedstrijd zelf dan. Afgelopen training is er zo getraind dat de Guardians niet voor een verrassing zouden komen te staan. Voorbereid begonnen zij dan ook aan de wedstrijd. Een aantal spelers waren zelfs zo goed voorbereid en lekker ingeschoten omdat zij al ruim 2 uur van te voren in de sporthal aanwezig waren. Een aantal (1) kwam kijken bij hun ex-vriendin die mocht namelijk aantreden tegen de Alkmaarse dames. Die hebben ook gewonnen trouwens, goed bezig.

De mannen van EB stonden uiteraard in een zone verdediging. Al gauw nam de thuisspelende ploeg de leiding, ook al duurde het wel ruim 4 minuten voordat de eerste punten binnen waren. Daarna werd er door de Guardians goed rondgespeeld. Waar vorig jaar nog erg gehaast en snel gespeeld werd omdat het wennen was om zonder 24-sec klok te spelen, is het nu anders. Rust is de basis en vooral niet mee rennen met de tegenpartij. De EB kwamen nog wel wat dichtbij, helaas voor hun konden zij niet doorpakken, iets wat de Guardians wel deden. Met de rust stond het dan ook 31-18 (ofzoiets).

De tweede helft begon met een erg saai derde kwart. Een peptalk van Tristan met de legendarische woorden ‘Let’s go gays’ hielp ook niet om de scherpte terug te krijgen. Zo zitten er bij de Guardians drie spelers die de naam Assistkiller mogen dragen na afgelopen wedstrijd, hier was de scherpte ook ver te zoeken af en toe. Als al die kansen er in zouden gaan, was de uitslag wellicht nog groter geworden. Er werden eerder flauwe grappen gemaakt, dan de focus terug krijgen. Ook dat kon allemaal tijdens de wedstrijd. Wat ook kon gebeuren en waar wij als team niet echt dol op zijn, is een blessure van een teamgenoot. Vooral een teamgenoot die een opleving had als het gaat om rennen (?!?!?), goed op schot was en lekker aan het verdedigen was.

Het gebeurde in het vierde kwart, met nog ongeveer 3:30 op de klok. Toen de betreffende teamgenoot goed aan het verdedigen was. Nu kan ik hier een flauw grapje over maken, wat ik straks ook ga doen, want ik weet dat hij het kan hebben. Met veel pijn en moeite werd er gekeken door beide teams hoe Ralph op de grond lag met heel veel pijn. Gelukkig was er bij de tegenpartij een dokter in het team, al vonden de Guardians dat hij beter zijn mond kon houden. Hij was ook geen dokter. Ralph werd naar de kant getild en de wedstrijd werd uitgespeeld. Eindstand 61-38.

Er is gelukkig niks gebroken in Ralph zijn enkel, echter is het nog te opgezwollen om vast te stellen of er iets is gescheurd. Het gaat naar omstandigheden goed met hem. Alleen Ralph, laten we eerlijk zijn, hoe vaak ben je nou zo veel aan het rennen? Zijn die arme enkels natuurlijk niet gewend man! Beterschap! Ook namens de dokter van Early Birds!

[edit] Tijdens deze overtuigende overwinning, met helaas dus 1 blessure, hebben we een hoop mooie en grappige momenten meegemaakt. Maar met dank aan onze oud voorzitter en nieuwe secretaris, was het mooiste moment toch wel na de wedstrijd in de kantine. Hier werd Erwin (herstellende van een knieblessure) gevraagd door Frans Bol of bij zijn knie had gestoten. Met Erwin ging alles prima, dus die vroeg verbaasd: “hoezo?”

Nou omdat je airbag is afgegaan!!

Gieren van het lachen![edit]

Komend weekend staat de derby van Noord-Holland op het programma, de Klassieker die groter is dan de Klassieker Ajax-Feyenoord, groter is dan de zwelling van Ralph zijn enkel, groter is dan de kleinste speler van heren 2, de strijd ter titanen: Flashing Heiloo – Alkmaar Guardians 17:00 @ ’t Vennewater.

30 seconden met onze zuiderburen!- DS1 vs JBC1

Het spectaculaire partyspel 30 Seconds drijft mensen tot fanatieke wanhoop. Je gaat harder praten (of moet ik zeggen schreeuwen), je hoopt dat je teamgenoten je begrijpen en dat ze de aanwijzingen weten om te zetten in het juiste antwoord op de verdediging van het andere team. Fantastisch voor het einde van de wedstrijd of op feestjes en partijen. Je speelt in teams, deze week JBC D1 en Alkmaar D1. Een van de teams probeert binnen 30 seconden voor het einde van de wedstrijd zoveel mogelijk 3 punters te schieten. Hoe meer je er raak schiet, hoe groter de kans op de overwinning. Je hebt 5 pogingen, maar benut er helaas maar 4. De winst die eerst zover weg was en uiteindelijk zo dichtbij gaat toch nog naar je tegenstander, Alkmaar D1 😊. De voorbereiding op dit geheel was zwaar. Nadat de maandag training desastreus verliep en we Cissie verloren aan een op het oog ernstige knieblessure ging het ook op donderdag niet heel makkelijk. We wilden wel en probeerden het ook, maar het was op zijn zachtst gezegd niet om aan te zien. 8 lijdende poppetjes die vooral veel zweet produceerde. Ook dit seizoen hebben we een nieuwe aanwinst, en ook dit seizoen komt ze uit het land van de frietjes en heerlijke biertjes. Het blijft wennen dat gekke taaltje, want waar ik toch in de veronderstelling was dat een wener een konijnenras is kon ik mij niet voorstellen dat er een konijn uit de wedstrijd naar papa en mama op de tribune huppelde om zijn tranen te drogen. Of een druiper… Ja bij D1 weten wij wel wat dat is maar bij onze zuiderburen hebben ze toch een andere visie op het geheel 😊 Lekker! Of uhmmm was het nou vrijwillig? Nou ja 2 maal en zijkant dan maar. We beginnen de wedstrijd met een fout van Anneleen, hoppa lekker! 1-0 voor ons, wij staan eerder op die tablet. Een fantastische verdediging van beide kanten zorgt voor een 3-4 na 5 minuten, ook lekker! Dan breekt er een vrije worp tijdperk aan waar beide teams een hoop laten liggen. Minder lekker. In het 2de kwart komen we los en nemen feilloos afstand. In de rust een heerlijke voorsprong en niks aan het handje. Het enige vervelende is het zeurende gedrag van JBC, of moet ik nou zeggen van de weners? In ieder geval iets wat we niet van ze gewend zijn. Terwijl ze er zelf lekker op los zagen (en dat vonden vooral onze Belgen niet zo leuk) krijgen wij alle verwijten. Nou ja, we zijn vrouwen dus kunnen dat allemaal best handelen. 30 seconden dan he, langer is het lontje niet en dan zagen we terug. HA! Lekker voor je. Nog steeds niks aan het handje qua stand dus de spirit blijft aanwezig. Maar dan… breken er nog 30 seconden peentjes zweten aan. Jeanne haar hart maakt overuren en persoonlijk vindt ze het allemaal niet zo lekker meer. We geven 5x een 3-punts poging weg, want zo gaat het spelletje nou eenmaal maar ze weten er 4 te maken en ja dat is dus niet genoeg! We zagen ons door de line up heen en ook al mag het niet nog een keer van Jeanne, winnen met 1 punt is best lekker. 60-59 is toch een prima uitslag. Verbeterpuntjes zijn er uiteraard wel te noemen maar die bewaren we voor de training. Komende week spelen we op zondag tegen Landslake Lions. Speciaal voor onze fans is deze keer de toegang gratis, lekker he?!

Sabine

Here we go again – Uit tegen De Eerste Driejarige

Daar zijn we weer. Nieuw seizoen, nieuwe spelers, nieuwe spelletjes, een aantal nieuwe schoenen, maar ‘gelukkig’ nog wel dezelfde tegenstanders. Waaronder de club die al sinds 1909 actief in in het Nederlandse basketbal namelijk, D.E.D.
Ik zal zo wat vertellen over de wedstrijd zelf, eerst wat leuke weetjes over het team van dit jaar.

Het gezelligste team van Alkmaar had er namelijk weer zin in, er was zelf een vergadering aan vooraf geweest over welke doelstellingen wij als team wilde behalen dit seizoen. Gaan we voor het kampioenschap of gaan we weer een jaar lachen, gieren, brullen met elkaar? Waarom gewoon niet allebei, werd er gezegd. Omdat de kwaliteiten zeker aanwezig zijn, de motivatie ook en zelfs Erwin doet weer mee na twee jaar afwezigheid vanwege zijn blessure. Welcome back! Daarnaast zijn er meer nieuwelingen in het team. Zo is er onder het bord een center bijgekomen die luistert naar de naam Ilya. Is er op de forward positie Jamil bijgekomen en is rookie of the year van vorig jaar LeBram James nu vast speler bij H2. Daarnaast komt Jepper de Pepper Daan ook binnenkort terug.
Helaas moeten wij wel mededelen dat Joachim heeft gekozen voor H1. Jammer, had hem nog graag een keer willen blokken. Wie weet tijdens de oefenwedstrijd waar H2 al jaren om vraag tegen H1, alleen ‘kunnen’ (spreek uit als durven) zij niet altijd. **Grapje.. HA-HA..**

Terug naar de wedstrijd. D.E.D. was een mooie tegenstander om mee te starten. De twee trainingen voor de wedstrijd hebben we de lijnen doorgenomen en deze wedstrijd konden wij mooi zien of het echt daadwerkelijk zou lukken. En dat werkte. De nieuwe jongens deden het erg goed en hadden mooie acties. Schoten vielen niet zoals we gewend zijn, echter bleef de wedstrijd continu gelijk lopen. De oplossingen vanuit het team wanneer het spel niet liep waren prima. Zo kregen wij een fijn gevoel over de nieuwe lijnen en spelletjes. Hier en daar kwamen passes niet aan, werd de ring niet eens gehaald als het gaat om schoten maar er werd wel goed gewerkt. Iets wat we hebben geleerd van de eerste wedstrijd van vorige jaar. Toen was iedereen vergeten om motivatie mee naar de wedstrijd te nemen. Dit jaar was het helemaal anders en dat gaf energie en positiviteit.

De eerste helft ging dan erg lekker en was de stand gelijk. De tweede helft en dan met name derde kwart, weet ik niet zo veel meer van vanwege een heerlijke elleboogscreen vol in het gezicht, gelukkig hielden beide teams hier rekening mee en werd er maar door D.E.D. 8 punten gemaakt en door A.G. 7 punten.
Het zou dus beslist worden in het laatste kwart. Beide teams voelde dat er een winst in zat, het ging nu echt om slim spelen en goede schoten en actie maken. Uiteindelijk konden wij de winst niet mee naar Alkmaar terug nemen. Verloren met 52-49. Voor een eerste wedstrijd met veel positieve dingen een mooie start. Dinsdagavond is er opnieuw een vergadering over de wedstrijd en komende wedstrijd, ja ja we lijken er bijna echt voor te willen gaan dit jaar en dat mag ook wel eens. 

Net als vorig jaar heb ik geen flauw idee wat iedereen gedaan heeft qua scores, in Amsterdam werd er nog met een papieren sheet gewerkt, had ik ook niet na afloop. Volgende week staat de eerste thuiswedstrijd op het programma tegen de oude garde van Early Birds, 20.00 uur, Hoornse Vaart. 

Wat weegt zwaarder? US3 – Alkmaar Guardians DS1

Wat weegt zwaarder? US – Dames 1

Als speelsters waren we niet geheel gelukkig met een vertrektijd van 09.45 op zondagochtend maar als je dan ziet dat er gewoon een aantal leukerds mee zijn om ons aan te moedigen heb je toch eigenlijk geen klagen. Dat deden we uiteraard wel aan de lopende band want laten we eerlijk zijn… wat een K-tijd. In ieder geval geen tijd om je tas volledig in te pakken en daar sta je dan zonder broekje maar met een shirt, terwijl we in reserveshirts spelen… een paar appies verder speel je dan gewoon in een broekje van de tegenstander. Altijd handig connecties bij andere clubs. Afgelopen maandag speelde we al een oefenwedstrijd en dus waren de eerste moeilijke minuten van een nieuw seizoen al gemaakt en konden we gelijk vlammen. Maar ja dat tijdstip he? De supporters waren in ieder geval wakker en lieten zich gelijk horen. In het eerste kwart kwam het gevaar met name van de schutters die steeds goed vrij werden gespeeld. In ons team zitten nogal een aantal van die schutters dus is er altijd wel 1 die raak schiet en het wordt pas echt leuk als ze allemaal op schot zijn. De verdediging besluit er niks aan te doen en dus schieten we vrolijk verder.

Ondertussen blijft het vraagstuk van de vorige avond nog altijd bestaan, wat weegt zwaarder? Zichtbare sokken of bijpassende braces? Een mooi gekleurde sport BH of boobs die niet wiebelen? Wel of geen broekje? En mag dat broekje dan zo zitten dat je billen een frisse wind krijgen als er mensen langs rennen? Is het handiger om op, voor of naast de kleedkamerbankjes te gaan zitten? Maar met name wanneer is het tijd voor hartjes in appjes naar je nieuwe date? En moeten die hartjes, dan rood, blauw of bijpassend AG zwart zijn? We voeren de discussie graag met iedereen tijdens het woodmannen op 18 november in de HV. Be there!

De wedstrijd dan weer, we spelen een hele goede eerste helft en gaan probleemloos de rust in. We lachen wat, besluiten dat we prima kunnen promoveren op basis van de resultaten op het veld naast ons en ach het is nog steeds zondagochtend. De tweede helft dan… tja wat zullen we erover zeggen? Het is dan ondertussen toch echt zondagmiddag geworden en het middagdipje is ingetreden. Het spel wordt slordiger en slordiger en verdedigend vergeten we weleens wat. Uiteindelijk pakken we het wel weer op om het vervolgens weer te laten gaan en het dipje groeit uit tot een flinke dip. Jeanne wisselt er lustig op los maar eigenlijk maakt het weinig verschil. US komt qua score wat terug in de wedstrijd maar in gevaar zijn we geen moment. Als we na afloop in de kleedkamer zijn aanbeland laait de discussie weer op of je nou beter op, voor of naast het bankje kan gaan zitten en komen we tot de conclusie dat er meer in had gezeten maar dat het voor de eerste echte wedstrijd een prima uitslag is. Een winst van 31-59 kan je best naar huis appen, met of zonder hartje.

Bestuurswisseling binnen Alkmaar Guardians

Bert Veldkamp is gestopt als secretaris. Frans Bol zal deze taak overnemen. Tot de ledenvergadering in november zal dit op Interim basis zijn, tijdens de ledenvergadering kan dit bekrachtigt worden voor de periode erna.

Bert, dank je voor je inzet en Frans, veel succes!