Van Alkmaar de Victorie! – US vs Alkmaar Guardians

Afgelopen weekend stond Alkmaar in het teken van feest, muziek, gezelligheid, lachen, dansen, laat naar bed gaan en tussendoor nog een basketbalwedstrijd. Voor een aantal uit het team een normaal weekend zou je ook wel kunnen zeggen. Alleen dit weekend was het voor meer leden feest. Een aantal jaar geleden hebben dappere Alkmaarders gevochten tegen het regime van de Spanjaarden. Of het destijds ook met een referendum te maken had, ongeveer wel ja. De Alkmaarders waren de Spanjaarden meer dan zat. Alkmaar werd dan wel onder de duim gehouden, prima dachten de Alkmaarders in het begin, alleen dat slapen tussen de middag paste niet bij de Alkmaarse mentaliteit. Siesta? Liever een fiesta! Het werd tijd voor een opstand tegen de Spanjaarden.

Wat ik er nog van weet is dat de Alkmaarse opstand zo ongeveer 3 a 4 uur duurde. Eigenlijk net zo lang als dat Daan en Tristan in de file stonden van afgelopen weekend. Want wanneer je bij US speelt, dan ga je natuurlijk over de A9, VOORBIJ Uitgeest, dus niet er af, nee voorbij want ‘Dat rijdt zo lekker door’… Goed, Daan en vlogger Tristan hebben wel een erg ontspannen zondag gehad, samen met heel wat anderen mensen. Ze zijn elkaar beter leren kennen, zo kan Daan niet zonder TomTom autorijden en is Tristan best wel gecharmeerd van een aantal speelsters bij Alkmaar.
Dat de heren nu niet de hele tijd met elkaar in de auto zaten bleek wel uit een nieuwsbericht op NHnieuws.

…mensen legen daarom maar hun blaas naast de vangrail, ziet Triestan van Santen. Hij staat ook bijna vooraan vast in de file en is zelfs even naar een supermarkt gelopen om voedsel in te slaan. “Het was twintig minuten lopen, maar er was toch niet veel anders te doen. Mijn teamgenoot en ik zijn nu wel dichter tot elkaar gekomen door toch maar met elkaar in gesprek te gaan. We hebben besloten om volgend jaar te gaan kamperen met z’n tweeën, leuk toch? Nu is het hopen dat we snel gaan rijden. Dan zien we wellicht nog wat van de wedstrijd.” – via NH nieuws

Nou dat deden ze dus niet. Gelukkig zitten er en in ons team wel andere leden die wel begrijpen hoe je moet rijden naar US. Voldoende man aanwezig. Omdat het voor een zondag nog best vroeg was, werd er eerst een heerlijk bakkie koffie genuttigd. Kon ook wel, want bij US waren de baskets ook van de rel en begaf het systeem het bijna. Je kon aan alles merken dat de heren van US rekening hielden met het feestweekend van de Alkmaarders, erg sportief.

De sfeer tussen de beide teams is altijd wel goed te doen, aan het begin. Tijdens de wedstrijd is dit wat minder. Eigenlijk gewoon een mooi potje mannenbasketbal. Beetje beuken, beetje schelden op elkaar en zo af en toe een fout die eigenlijk niet door de beugel kan, maar gelukkig niet gezien wordt.

Vorig jaar werd er gewonnen door de Alkmaarders, alleen na controle bij de bond bleek het toch te zijn dat US met 20-0 had gewonnen, kan me er niet veel meer van herinneren. Wat ik wel weet, is dat er deze keer geen vuiltje aan de lucht zat. Er werd goed gespeeld, spelletjes die liepen, spelers die elkaar voor de voeten liepen en spelers die denken dat je als een verdediger bij het voetbal zo de bal uit kan laten stuiteren omdat de tegenstander er toch niet bij kan, wel dus. Leuke pot. Overwinning in de pocket.

Komende drie weken geen wedstrijd. Mooi vooruitzicht. In tegenstelling tot Daan en Tristan, die dus al vier weken geen wedstrijd. Nu vragen jullie je natuurlijk af hoe het zit met de scores van afgelopen wedstrijd, daarvoor verwijs ik jullie naar de app, staat alles mooi in. Ook de uitslag. Alleen is het wel een beetje misgegaan want we hadden reserve shirts. Mooi zalm roze. Tristan zou dus bijvoorbeeld gescoord hebben, maar dat kan niet he beste lezers want op de terugweg, na het nazitten, STOND HIJ SAMEN MET DAAN NOG STEEDS IN DE FILE WHUAHAHAHAHAHAHAH

Heren 2, op naar Heiloo

Altijd fijn als er meer teams in de poule zitten die lekker in de buurt zijn. Heiloo is vanuit Alkmaar natuurlijk heel goed te doen. Dan kost zo’n uitwedstrijd ook niet heel erg veel tijd, althans meestal. Maar het is altijd beter dan Lisse, Hillegom of ergens in Amsterdam Zuid.

Heiloo is het hele seizoen al iets wat terugkomt tijdens onze trainingen. Dat zal ook wel zo blijven, het humorniveau overstijgt namelijk niet heel veel. Waarom? We hebben dit seizoen een ander standaard systeem, wat minder ingewikkeld, dat was namelijk nodig. En daarbij spelen we een high-low. Je snapt hem vast al, niet een hele goede grap, maar dat zijn wij bij Heren 2 wel gewend….. elke week weer….

Op naar Heiloo dus. Mooi op tijd in de sporthal, iedereen op tijd omgekleed. We moesten nog even wachten tot de wedstrijd voor ons was afgelopen. Daar was het verschil inmiddels een punt of 15 met nog 3 minuten te spelen. Geen probleem dus. Na die 3 minuten volgende dus nog een kwart, hadden we niet verwacht, uitlopen dus. En het werd ook nog spannend ook. Gelijke stand met nog 2 minuten te spelen, verlenging was dus de verwachting. Maar gelukkig, gebeurde dat niet. We wilde graag een beetje op tijd klaar zijn. We konden dus een half uur later dan we eigenlijk al met de wedstrijd zouden beginnen onze warming-up starten. Was ook wel nodig, van dat wachten word je niet warm, we waren natuurlijk niet in de Hoornse Vaart waar het altijd bloedheet is.

Een gesprekje voor de wedstrijd met de tegenstander was dus geen probleem, tijd zat. En veel oude bekende, altijd leuk om weer even bij te praten. Ze waren benieuwd naar wat nieuwe spelers bij ons en natuurlijk hoe het gaat bij ons. Uiteraard miste ze iemand bij ons, die vele jaren in Heiloo heeft gespeeld. Waarom was hij er niet? Nou 3 keer raden… nee gewoon 1 keer raden! En ja hoor, ze hadden het goed! Dat werd natuurlijk ook bij hun in de groep gedeeld, ook de rest van het team van Heiloo hadden het in 1 keer goed! Jochem was geblesseerd.

Oke, nu de wedstrijd:

Dit seizoen is anders dan afgelopen seizoen. We hebben nu 3 wedstrijden gespeeld en alle 3 de wedstrijden hebben we een prima start gehad. Afgelopen seizoen was het begin vaak matig waardoor we snel achter kwamen en ons zelf een extra uitdaging gaven. Soms moet je jezelf extra uitdagen om te groeien, dit seizoen maar eens kijken of we ook echt gegroeid zijn.

We hadden dus eigenlijk weer een prima start. Speelde ons spel bij vlagen best goed. Verdediging is vaak wel op orde en scoorde nu gelukkig vanaf het begin. Met rust stond het 33-33. In de 2de helft moest het dus gaan gebeuren. Helaas moesten we het de 2de helft doen zonder Erwin. Die is weer terug na een zware knieblessure en verstapte/overstrekte diezelfde knie weer. Het leek niet heel ernstig, maar het voelde niet goed dus geen onnodig risico nemen natuurlijk. Dat zorgde ervoor dat we nog met 7 over waren. Niet heel veel, zeker niet als je weet dat we op papier 12 man hebben. Ralph heeft een blessure, maar was wel aanwezig. Jochem dus ook, maar die was er niet. Sean was in het mooie België (check de foto’s maar) en Coach Tristan moest bij zijn eigen kinderteam coachen op hetzelfde moment. Van de 7 was er ook nog 1 die de avond ervoor weer ouderwets veel te veel had gedronken tot veel te laat. En dan ging vroeger dus makkelijker en beter dan nu. dat heb je als je de 40 gepasseerd bent.

Dat was in de 2de helft dus wel een beetje een probleem. Een aantal spelers had wat last van beperkte conditie of wat pijntjes. Dit resulteerde in te veel balverlies, minder goede schotselectie en net even te laat in de verdediging. Heiloo heeft hier goed van weten te profiteren, liepen wat uit en waren niet echt meer te bereiken voor ons. Er was een soort van wonder nodig, maar die bleef uit. De wedstrijd hebben we dus helaas niet kunnen winnen. De uitslag was een beetje geflatteerd 73-59. Neemt niet weg dat die zaterdag Heiloo net even wat beter was. Hopelijk zijn we ergens in april als we thuis spelen completer en zit ons nieuwe systeem er beter in. Dan kunnen we prima met onze high-low van Heiloo winnen, leuk voor al het publiek wat elke week komt kijken!

Al met al hebben we als team toch een goed gevoel over gehouden. Waar we afgelopen seizoen een vaak na een verloren wedstrijd ook een slecht gevoel overhielden, hebben we dat dit jaar dus nog niet gehad. 1 gewonnen, 2 verloren, maar wel een positief gevoel. Alsof we als team aan het groeien zijn, naar ongekende hoogte!

Volgende week spelen we op zondag om 11.30 in Amsterdam tegen US. 8 oktober is dat inderdaad! En dat is dus de dag na 7 oktober, een feestdag in Alkmaar: Alkmaar Ontzet. De kans is dus dat we meer dan 1 speler hebben rondlopen die ouderwets veel te veel en tot veel te laat gedronken heeft. Maar daarom zijn wij ook Heren 2, veruit het meest gezellige herenteam van Alkmaar Guardians ;-). Gelukkig spelen we tegen US, een team die afgelopen seizoen niet veel heeft gewonnen. Wel van ons met 20-0, we hopen dat Sean dit komende zondag helemaal gaat goed maken en zich zaterdag een beetje weet in te houden.

Iedereen veel plezier bij het vieren van Alkmaars Ontzet!

There are more roads to Rome – Thuis tegen Early

De tweede wedstrijd maar toch ook weer de eerste, de eerste thuiswedstrijd. Die is namelijk net zo belangrijk als de eerste uitwedstrijd. Hoe komen we uit de startblokken, zijn we voorbereid op het zware geschut uit Purmerend. Bekend om hun vlekkeloze ‘twilightzone’ verdediging. De laatste wedstrijd bij hun uit, hadden wij nipt verloren. Mede dankzij een aantal schutters en sterke spelers van de Early Birds…..DIE ER NU LEKKER NIET BIJ WAREN. Vijf man was er, waarvan één acteur. De acteur is een tegenstander die ik als schrijver als sinds het begin van mijn speelperiode bij de herencategorie al voorbij zie komen. Hij doet het altijd, het is ook bekend en toch flikt hij het telkens weer. Eerlijk is eerlijk, een Oscar zou niet misplaatst zijn voor zijn momenten. Het is inmiddels al zo ‘normaal’ geworden dat er op reageren geen eens meer zin heeft. Goed, hij heeft in dit stuk nu al bijna 150 woorden over zijn performance, dat zegt ook al wat.

De wedstrijd zelf dan. Afgelopen training is er zo getraind dat de Guardians niet voor een verrassing zouden komen te staan. Voorbereid begonnen zij dan ook aan de wedstrijd. Een aantal spelers waren zelfs zo goed voorbereid en lekker ingeschoten omdat zij al ruim 2 uur van te voren in de sporthal aanwezig waren. Een aantal (1) kwam kijken bij hun ex-vriendin die mocht namelijk aantreden tegen de Alkmaarse dames. Die hebben ook gewonnen trouwens, goed bezig.

De mannen van EB stonden uiteraard in een zone verdediging. Al gauw nam de thuisspelende ploeg de leiding, ook al duurde het wel ruim 4 minuten voordat de eerste punten binnen waren. Daarna werd er door de Guardians goed rondgespeeld. Waar vorig jaar nog erg gehaast en snel gespeeld werd omdat het wennen was om zonder 24-sec klok te spelen, is het nu anders. Rust is de basis en vooral niet mee rennen met de tegenpartij. De EB kwamen nog wel wat dichtbij, helaas voor hun konden zij niet doorpakken, iets wat de Guardians wel deden. Met de rust stond het dan ook 31-18 (ofzoiets).

De tweede helft begon met een erg saai derde kwart. Een peptalk van Tristan met de legendarische woorden ‘Let’s go gays’ hielp ook niet om de scherpte terug te krijgen. Zo zitten er bij de Guardians drie spelers die de naam Assistkiller mogen dragen na afgelopen wedstrijd, hier was de scherpte ook ver te zoeken af en toe. Als al die kansen er in zouden gaan, was de uitslag wellicht nog groter geworden. Er werden eerder flauwe grappen gemaakt, dan de focus terug krijgen. Ook dat kon allemaal tijdens de wedstrijd. Wat ook kon gebeuren en waar wij als team niet echt dol op zijn, is een blessure van een teamgenoot. Vooral een teamgenoot die een opleving had als het gaat om rennen (?!?!?), goed op schot was en lekker aan het verdedigen was.

Het gebeurde in het vierde kwart, met nog ongeveer 3:30 op de klok. Toen de betreffende teamgenoot goed aan het verdedigen was. Nu kan ik hier een flauw grapje over maken, wat ik straks ook ga doen, want ik weet dat hij het kan hebben. Met veel pijn en moeite werd er gekeken door beide teams hoe Ralph op de grond lag met heel veel pijn. Gelukkig was er bij de tegenpartij een dokter in het team, al vonden de Guardians dat hij beter zijn mond kon houden. Hij was ook geen dokter. Ralph werd naar de kant getild en de wedstrijd werd uitgespeeld. Eindstand 61-38.

Er is gelukkig niks gebroken in Ralph zijn enkel, echter is het nog te opgezwollen om vast te stellen of er iets is gescheurd. Het gaat naar omstandigheden goed met hem. Alleen Ralph, laten we eerlijk zijn, hoe vaak ben je nou zo veel aan het rennen? Zijn die arme enkels natuurlijk niet gewend man! Beterschap! Ook namens de dokter van Early Birds!

[edit] Tijdens deze overtuigende overwinning, met helaas dus 1 blessure, hebben we een hoop mooie en grappige momenten meegemaakt. Maar met dank aan onze oud voorzitter en nieuwe secretaris, was het mooiste moment toch wel na de wedstrijd in de kantine. Hier werd Erwin (herstellende van een knieblessure) gevraagd door Frans Bol of bij zijn knie had gestoten. Met Erwin ging alles prima, dus die vroeg verbaasd: “hoezo?”

Nou omdat je airbag is afgegaan!!

Gieren van het lachen![edit]

Komend weekend staat de derby van Noord-Holland op het programma, de Klassieker die groter is dan de Klassieker Ajax-Feyenoord, groter is dan de zwelling van Ralph zijn enkel, groter is dan de kleinste speler van heren 2, de strijd ter titanen: Flashing Heiloo – Alkmaar Guardians 17:00 @ ’t Vennewater.

Here we go again – Uit tegen De Eerste Driejarige

Daar zijn we weer. Nieuw seizoen, nieuwe spelers, nieuwe spelletjes, een aantal nieuwe schoenen, maar ‘gelukkig’ nog wel dezelfde tegenstanders. Waaronder de club die al sinds 1909 actief in in het Nederlandse basketbal namelijk, D.E.D.
Ik zal zo wat vertellen over de wedstrijd zelf, eerst wat leuke weetjes over het team van dit jaar.

Het gezelligste team van Alkmaar had er namelijk weer zin in, er was zelf een vergadering aan vooraf geweest over welke doelstellingen wij als team wilde behalen dit seizoen. Gaan we voor het kampioenschap of gaan we weer een jaar lachen, gieren, brullen met elkaar? Waarom gewoon niet allebei, werd er gezegd. Omdat de kwaliteiten zeker aanwezig zijn, de motivatie ook en zelfs Erwin doet weer mee na twee jaar afwezigheid vanwege zijn blessure. Welcome back! Daarnaast zijn er meer nieuwelingen in het team. Zo is er onder het bord een center bijgekomen die luistert naar de naam Ilya. Is er op de forward positie Jamil bijgekomen en is rookie of the year van vorig jaar LeBram James nu vast speler bij H2. Daarnaast komt Jepper de Pepper Daan ook binnenkort terug.
Helaas moeten wij wel mededelen dat Joachim heeft gekozen voor H1. Jammer, had hem nog graag een keer willen blokken. Wie weet tijdens de oefenwedstrijd waar H2 al jaren om vraag tegen H1, alleen ‘kunnen’ (spreek uit als durven) zij niet altijd. **Grapje.. HA-HA..**

Terug naar de wedstrijd. D.E.D. was een mooie tegenstander om mee te starten. De twee trainingen voor de wedstrijd hebben we de lijnen doorgenomen en deze wedstrijd konden wij mooi zien of het echt daadwerkelijk zou lukken. En dat werkte. De nieuwe jongens deden het erg goed en hadden mooie acties. Schoten vielen niet zoals we gewend zijn, echter bleef de wedstrijd continu gelijk lopen. De oplossingen vanuit het team wanneer het spel niet liep waren prima. Zo kregen wij een fijn gevoel over de nieuwe lijnen en spelletjes. Hier en daar kwamen passes niet aan, werd de ring niet eens gehaald als het gaat om schoten maar er werd wel goed gewerkt. Iets wat we hebben geleerd van de eerste wedstrijd van vorige jaar. Toen was iedereen vergeten om motivatie mee naar de wedstrijd te nemen. Dit jaar was het helemaal anders en dat gaf energie en positiviteit.

De eerste helft ging dan erg lekker en was de stand gelijk. De tweede helft en dan met name derde kwart, weet ik niet zo veel meer van vanwege een heerlijke elleboogscreen vol in het gezicht, gelukkig hielden beide teams hier rekening mee en werd er maar door D.E.D. 8 punten gemaakt en door A.G. 7 punten.
Het zou dus beslist worden in het laatste kwart. Beide teams voelde dat er een winst in zat, het ging nu echt om slim spelen en goede schoten en actie maken. Uiteindelijk konden wij de winst niet mee naar Alkmaar terug nemen. Verloren met 52-49. Voor een eerste wedstrijd met veel positieve dingen een mooie start. Dinsdagavond is er opnieuw een vergadering over de wedstrijd en komende wedstrijd, ja ja we lijken er bijna echt voor te willen gaan dit jaar en dat mag ook wel eens. 

Net als vorig jaar heb ik geen flauw idee wat iedereen gedaan heeft qua scores, in Amsterdam werd er nog met een papieren sheet gewerkt, had ik ook niet na afloop. Volgende week staat de eerste thuiswedstrijd op het programma tegen de oude garde van Early Birds, 20.00 uur, Hoornse Vaart. 

Laatste wedstrijd Heren 2 seizoen 2016-2017

Zaterdag 8 april 14.00 uur was de laatste wedstrijd van het seizoen voor Heren 2. We mochten afsluiten tegen BV Amsterdam. Die waren in de eerste wedstrijd al met 50 punten verschil ingemaakt, dus dat was een prettig vooruitzicht. In Amsterdam aangekomen liepen er toch wat andere gasten rond. Bleek geen probleem, want met rust hadden de Amsterdammers totaal 4 punten gemaakt. 2 vrije worpen en 1 normale score.

In de eerste 2 minuten van de 2de helft hadden de Amsterdammers hun score al dik verdubbeld, maar het is nooit spannend geweest. Wij waren eigenlijk allemaal niet goed die dag. We hadden meer turnovers dan goede aanvallen, erg rommelig en niet veel wilde lukken. Maar goed dat we dus tegen BV Amsterdam speelden!

Natuurlijk waren er wel wat lichtpuntjes te benoemen. Sean bijvoorbeeld, die was aan alle kant boven zichzelf uitgegroeid! Heerlijk om weer eens te zien! Het plezier wat hij dan in het spelletje heeft! Een ander lichtpuntje is dat we de wedstrijd zonder al te veel schade zijn doorgekomen.

Dat leek even anders te zijn. Heel vervelend natuurlijk als je een wedstrijd makkelijk gaat winnen, maar wel met een blessure naar huis mag. Ergens in het 3de kwart ging Jochem naar de grond, leek zijn knie te blesseren. Teamgenoten hadden het meteen door, dit zit niet goed, even kijken hoe erg het is. Bij een eerste blik op zijn knie leek het inderdaad niet echt goed te zijn, maar wat bleek? Zo ziet zijn knie er altijd uit! Niks aan de hand, was gewoon knie tegen knie! Ooohhh, aansteller! Jochem had dus niks, kon gewoon verder spelen en heeft zelfs nog bij Heren 1 meegedaan, en er eigenhandig voor gezorgd dat Heren 1 gewonnen hadden en nu dus niet hoeft te degraderen. Ik was daar verder niet bij, maar dit waren zijn eigen woorden, ongeveer!

Einde van het seizoen is ook een mooi moment om terug te kijken naar het hele seizoen, daar horen natuurlijk ook wat awards bij:

Rookie of the Year: Justin “Japie” Nijman, we hadden niet veel rookies, maar je hebt hem verdient, goed gedaan Youngblood!

Beste debuut: Jamil de Heer, in zijn eerste wedstrijd geen enkel fout gemaakt. Geen turnover, gemist schot, fout gemaakt, score tegen gekregen, enz. komt natuurlijk door een goede warmloopsessie! Jamil speelde helaas pas vanaf de kerst (herstel maart) mee. Daarom geen kanshebber voor RoY

Pechvogel van het Jaar: Daan Jepp, dikke enkelbreaker in een van de eerste wedstrijden, helaas was het zijn eigen enkel…

Man van het Seizoen: Reuben Smith, terechte publiekswissel in de laatste wedstrijd! Altijd inzet en energie, vooral in het 4de kwart! We will miss you man!

Man van Glas: John Campbell. En dat is dan omdat Jochem toch niet zijn knie helemaal kapot had gemaakt in de laatste wedstrijd, en John wel een beetje piepte over een vingertje ofzo.

 

Komend seizoen staan we er weer. Dan verwachten we Daan Jepp en Airwin weer terug, zal Reuben ons helaas verlaten. Blijft Sean, dus die gaat weer wekelijks een mooi verslag maken en krijgen we misschien nog wat versterking vanuit onze trainende leden erbij! Het was een leuk en gezellig seizoen en je weet nooit wat er na de zomer allemaal kan gebeuren, toch Airwin??

Heren 2 – Aalsmeer

Gewoon weer eens een zaterdagavond wedstrijd om 20.00 uur. Dat zien we graag bij Heren 2. niet te vroeg, en prima tijd om erna nog een biertje te doen met z’n alle (herstel, met 4 man en 1 supportster). Ach, er was ook niet heel veel reden om te blijven zitten. Het was geen geweldige wedstrijd. ook niet slecht, maar we hadden wel gewoon terecht verloren. En een overwinning vier je natuurlijk, iets wat dames onder 22 dus wel gingen doen. Die waren namelijk op het veld naast ons kampioen geworden! Top, gefeliciteerd!

Terug naar onze wedstrijd. Onze vaste schrijver is er niet. Sean had veel belangrijkere dingen te doen. En komende wedstrijd is hij er ook niet. Jullie zullen dus moeten wachten tot ergens in september voordat jullie weer eens een machtig mooi geschreven verslag kunnen vinden op deze website. Sean zijn seizoen zit er dus op, geen blessure ofzo, daar is hij niet van. Daar hebben we Jochem en John dit seizoen voor. Het is nog even spannend wie er dit seizoen met de prijs “man van glas” naar huis gaat, ze liggen heel dicht bij elkaar. Even terug naar Sean, want die heeft namelijk nu al aangegeven dat hij komend seizoen blijft spelen. Lekker want dat scheelt ons komend seizoen 1 nederlaag met 20-0. Fijn Sean!

We speelde dus tegen Aalsmeer. In de Appgroep is een aantal keer Aalsmeer – Alkminder langs gekomen, flauwe grap, maar daar houden wij van. Toch Sean, Airwin, Triestan??

Aalsmeer had nog iets te winnen. Als ze namelijk nog een kans wilde houden op het kampioenschap, dan mochten ze niet verliezen. Ik ga het niet spannender maken dan nodig hoor. Ze maken nog kans. Oh wacht, ik had al geschreven dat we verloren hadden…

Aalsmeer is een team met jonge gasten die van rennen houden, je zou dan denken, ga dan op atletiek, daar mag je rennen wat je wilt. Maar waarschijnlijk houden zij ook niet van buiten sporten als het weer niet zo lekker is. Want ja, daarom kies je toch als je jong bent voor Basketball, tenzij je heel lang bent, maar dat zijn de meeste niet bij ons.

Rennen deden ze dus genoeg, vrij lastig, want dat is niet ons sterkste punt. En ze zette ook aardig wat druk op de bal. Gevolg, wat onnodige turnovers, wat weer het gevolg had dat we er gewoon niet allemaal even lekker in zaten. En als we er dus niet echt lekker in zitten, dan gaan we ook anders spelen. Dan laten we onze vaste dingen een beetje varen. Dit is natuurlijk een verdienste van Aalsmeer, die stonden namelijk vrij snel op voorsprong, en volgens mij hebben ze verder niet meer achter gestaan. Het was uiteindelijk 49-57 geworden.

Waar we normaal nog wel eens kunnen terugvallen op wat driepunters, lukte ook dit niet echt. ik heb geen sheet liggen hier, maar het waren er niet veel. Op 1 hand te tellen denk ik zo. Het aantal raak dan hè? Het aantal gemist ga je niet redden met 1 hand. Met 4-5 handen kom je misschien in de buurt. In de 2de helft hebben we er nog wel heel even in geloofd, maar richting het einde van het 4de kwart was het wel duidelijk, dit gingen we niet meer winnen. Aalsmeer maakt dus nog kans op het kampioenschap, wij niet. Wij staan 7de, en dat zal zo blijven. We kunnen niet meer stijgen, het verschil is 4 punten, met nog 1 wedstrijd te spelen, en hetzelfde geldt voor de positie onder ons. Zakken kunnen we dus ook niet meer, wat dan wel weer een fijn idee is. Wat we komende zaterdag dus in Amsterdam doen maakt niks uit. BV Amsterdam staat wel helemaal onderaan, dus je weet het nooit!

Alkmaar Guardians vs K.T.C.

Door: Sean Lindaya

Na de spannende wedstrijd tegen Heiloo waarin er in overtime gewonnen werd, stond vandaag wederom een ‘goedmaakwedstrijd’ op het programma. KTC uit Overveen stond op het programma. Thuis is er met een ruim verschil gewonnen door het team uit Overveen. Er moest dus iets rechtgezet worden. Gelukkig was coach E. van Dijk, van rijschool Jansen uit Alkmaar waar ze mooie pakketten hebben voor mensen die nog hun rijbewijs moeten halen, aanwezig om de overwinning al coachend mee terug naar Alkmaar te nemen. De heenreis verliep niet helemaal lekker aangezien er een tunnel afgesloten was waardoor heel Nederland in de file stond nog voor de Velsertunnel. Het werd dus spannend of de tip-off van 16:00 uur gehaald zou worden. Mede dankzij chauffeur en speler J. Smit, van de Shoplifter; voor al uw websites en webshops kwam een deel van het team om 15:45 aan in de Tetterodehal.

De mannen van KTC gunde de Guardians hun warming-up, dit omdat zij ook blij waren dat Heiloo vorige week verloren had van hun bezoekers en dat verdiende wel een degelijke warming-up.

De wedstrijd begon en coach van Dijk had bedacht om in een zone verdediging te gaan staan. Er werd gekozen voor de 2-1-2 zone. De thuisspelende ploeg kwam er maar moeilijk doorheen en er werden belangrijke ‘stops’ gepakt in de verdediging. Echter wisten de Guardians tijdens hun aanval ook de bal niet in het mandje te gooien. Kleine toevoeging en lof voor de thuisspelende ploeg, zij wilde graag met 24 –seconden klok spelen, uiteraard stonden de Guardians hiervoor open. In tegenstelling tot bijna alle andere wedstrijden in dit seizoen merkte je gelijk dat het tempo een stuk hoger lag, gewoon zoals het hoort bij basketbal.

Beide teams gingen gelijk op en het werd al gauw een spannende wedstrijd. De guard van KTC met zijn pass/schot beweging was ook wederom lekker op dreef zoals hij tijdens de thuiswedstrijd in Alkmaar ook deed. Daarnaast hadden de mannen van KTC een voordeel, namelijk de borden in de hal. Er werden ballen met mach 11 richting de ring gegooid en de meest vreemde ballen die vielen ook nog, huh? Ja echt, had je bij moeten zijn.

Coach van Dijk zag dat de Alkmaarders een beetje inzakte en kwam met een andere tactiek, 3-2 zone. Dit omdat hij zag dat de centers van de thuisspelende ploeg te makkelijk de bal kregen op de kop van de bucket en vrij schot hadden. Erg scherp van de coach, waren het niet dat die desbetreffende center 2.50m lang is en onmogelijk te blokken was door de kleinste man van de Guardians van 1.63, inderdaad de schrijver van dit stuk. Echter was die verandering wel wat de wedstrijd wederom spannend hield omdat hoe klein de schrijver ook is, qua irritaties opwekken bij de tegenstander is hij dan wel weer heel goed. Beetje duwen hier, beetje knijpen daar, broekjes naar beneden trekken, beetje tussen de ribben drukken met knokkels, nipple-twist (classic). Je moet wat om je staande te houden in de grote mensen wereld. Om vervolgens wel een elleboog op je neus te ontvangen. Opmerking van de dag kwam dan ook wel van een tegenstander van de Guardians die tegen de schrijver zei: ‘Wel moeilijk voor je dit spel, aangezien jij de medespelers niet kan zien vanwege je lengte.’

Beide teams waren zeker gewaagd aan elkaar en er werd lekker gespeeld. Echter kwam er eind vierder kwart toch een dip bij de Guardians waardoor de mannen van KTC met een kleine marge de wedstrijd toch wisten te winnen. Jammer, maar helaas. Het was een leuke wedstrijd waar vanuit beide kanten goed gespeeld werd en er een heerlijke teamspirit aanwezig was, echter wisten de Guardians helaas net niet te winnen.

Coach Erwin probeerde er nog het beste van te maken door toch in een man to man verdediging te gaan staan, echter was dat nou net wat we niet moesten doen waardoor we toch de winst zagen veranderen in een verlies van minimale punten.

Eindstand

86-61.

Alkmaar Guardians H2 vs Flashing Heiloo H2

Door: Sean Lindaya

Het is wedstrijd waar eigenlijk nooit over gesproken wordt, echter is de eer die er te behalen valt altijd vele malen groter dan in feite een kampioenschap (oke een beetje gechargeerd). Een wedstrijd waar veel meer komt kijken dan het mooie spelletje basketbal. Het is niet zomaar The Guardians tegen Flashing, nee het gaat om een groter geheel, Alkmaar tegen Heiloo. In de sportwereld wordt er dan gesproken over een ‘derby’. Volgens een website waar menig scholieren vroeger hun scriptiebronnen vandaan hebben gehaald, is de definitie van een derby:

In de sport is een derby een wedstrijd tussen twee clubs uit dezelfde stad, of uit dezelfde regio. Deze wedstrijden hebben een speciale naam gekregen omdat ze meestal extra beladen zijn.

Nou en dat was te zien qua supporters die er op de tribune aanwezig waren! U had er bij moeten zijn om het te geloven. De uitwedstrijd werd overigens glansrijk gewonnen door Heiloo echter is dat tijdens deze wedstrijd niet aan de orde, het gaat om een nieuwe wedstrijd en de Alkmaarders hadden wat goed te maken van de vorige wedstrijd tegen de Challengers. Gebrand om te vlammen gingen de Alkmaarders de wedstrijd in, echter werden er twee dingen vergeten:
Eén was het feit dat de mannen uit Heiloo al goed opgewarmd waren omdat zij blijkbaar allemaal op de fiets waren gekomen en twee was dat dhr. Boekel meedeed. Even een kleine zijstap omdat deze meneer gewoon niet normaal veel ballen raakschoot uit onmogelijke hoeken, met een verdediger die bij wijze van spreken neus aan neus stond met hem, alles ging raak. Alles! Kijkend vanaf de bank, werd er gesproken dat dit zeker wel een vermelding waar was in het verslag. Hij komt straks ook nog aan bod, spannend he?

Het eerste kwart ging dan ook lekker makkelijk voor de bezoekers uit Heiloo, eindstand na het eerste kwart 6-19 (zoiets, zit op mijn werk en heb het sheet thuis liggen, zoals jullie wel gewend zijn van mij). De Alkmaarders lieten echter hun kop niet hangen en kwamen in het tweede kwart op een stand van 27-34 voor de Heilooënaren (zeg ik dat zo goed?). Mede dankzij schoten van de gebroeders van Santen kwamen de Alkmaarders terug in de wedstrijd en werd er continu met een mentaliteit gespeeld dat de Heilooënaren er niet makkelijk van af zouden komen met de winst.

Na de rust werd die mentaliteit verder doorgetrokken door de Alkmaarse mannen. Er werd goed verdedigd en de Heilooenaren gingen te vaak op zoek naar hun beste schutter. Die op een gegeven moment nog beter werd verdedigd want ‘op een gegeven moment gaat hij wel missen’ was de gedachte. En dat werkte ook. De Alkmaarders kwamen steeds dichterbij en uiteindelijk in het vierde kwart kwamen de Alkmaarders voor het eerste op voorsprong 54-53! Puntje puntje wedstrijd, let’s go!

Bij goed verdedigen worden er soms ook wel een wat fouten gemaakt waar de desbetreffende spelers het dan ook nooit mee eens zijn, bijvoorbeeld de schrijver van dit stuk Sean (spreek uit als Sergio Alicante de Soussa) en Ribbz (spreek uit als Reuben) die hadden dan ook beide 5 fout.

Vanaf de bank werd er aangemoedigd dat er zeker een kans in zat dat de winst in Alkmaar zou blijven. Alkmaar kwam met nog 00:15 seconden te gaan op drie punten voorsprong en de bezoekers namen direct een time-out. Iedereen wist natuurlijk wie de bal zou krijgen, inderdaad dhr. Boekel. Er werd gezegd dat wat er ook gebeurde, contest the shot! De bal werd ingenomen door Heiloo en dhr Boekel kwam vrij, op best een afstand van de driepuntlijn en schoot. Beeld u nu even in dat u een film kijkt waarin dat schot dan in slow motion richting de ring gaat en…. raak is. Onvoorstelbaar, met zo’n druk, respect. Niks meer, niks minder. Dit betekende voor de wedstrijd, verlenging.

En dan nu genoeg over de kunsten van dhr. Boekel, want de mannen van Alkmaar liepen op hun tandvlees en hielden die mentaliteit gedurende de hele verlenging vast. Wat in mijn ogen veel meer dan respect verdiend. Er werd goed gebruik gemaakt van de pion de stond voor foutenlast. En er werden schoten genomen die vielen. Het publiek waar ik het eerder over had, liet zich eindelijk horen wat ook voor veel motivatie zorgde en de winst echt daadwerkelijk in Alkmaar zou blijven. 74-70 was de eindstand. De mannen uit Heiloo waren er extra zuur door omdat zij hierdoor het kampioenschap zouden mislopen, mannen mochten jullie dit lezen; sorry, alleen het blijft toch een derby. En zie het als motivatie om volgend jaar weer zo’n vette wedstrijd neer te zetten want man man man wat heb ik genoten van de wedstrijd en de mentaliteit van de Guardians.

EINDSTAND 74-70
Afwezig: ERWIN, was wel aanwezig maar ging weer weg; wilde niet eens het sheet invullen, eikel.
Smit, geen oppas, terecht.
Quincy, geen sterke enkel na vorige wedstrijd, terecht.

Conclusie:
Erwin is volgend jaar rookie. Taakomschrijving mag door rest van het team worden ingevuld. Of laat een reactie achter!

Alkmaar Guardians H2 vs Challengers H2

Ik heb eigenlijk helemaal geen zin om te schrijven over de wedstrijd. Normaal gesproken maak ik er een lolletje van door dingen op te schrijven die nergens op slaan. Noem ik een aantal spelers op die toch even wat extra aandacht nodig hebben en geeft ik wat inside information over de wedstrijd.

Deze wedstrijd was anders dan de thuiswedstrijd en ik ben echt zoekende naar wat ik er echt over moet schrijven. Gezien het feit dat ik half Iers ben schiet mij nu iets te binnen.

‘Murphy’s Law’ of zoals sommige mensen het kennen ‘de wet van Murphy’.

“Anything that can go wrong, will go wrong”

Ik merk aan mijzelf dat ik echt geen zin heb om te schrijven omdat er echt daadwerkelijk niks goed ging tijdens de wedstrijd. Zo begon het al bij aankomst, waar was John? Niet meegenomen door Joshua (spreek uit als Justin), John had namelijk niet meer gereageerd op whatsapp of hij opgehaald moest worden. Want dat is meestal wel handig wanneer er een uitwedstrijd is, om even te reageren op in mijn ogen een simpele vraag of je opgehaald moet worden, helemaal wanneer je op een training zegt mee te zullen doen. Één man minder dus. Lekker.

Vervolgens kwam kersverse papa van zijn vierde prachtige zoon met de opmerking: ‘Volgens mij ben ik mijn broekje vergeten.’ Hij was gelukkig niet de beroerdste om in zijn joggingbroek te spelen, echter Murphy’s Law werkt op een manier waar men geen invloed op heeft, zo ging diezelfde papa hard door zijn enkel doordat hij op de voet van een speler neerkwam. Opnieuw één man minder. En een zere enkel rijker, gezegend!

Om de cirkel helemaal rond te maken waren de Challengers zo vriendelijk geweest om hun beste scheidsrechters op te stellen. Super tof gebaar van ze! Scheidsrechters die in feite ter plekke nieuwe regels bedachten. Lopen was toegestaan, fouten werden op de gekste momenten genomen, de ene scheidsrechter stond aan de andere kant van het veld tegen de basket aan te leunen en zag vanaf dáár dat het zeker een fout was wat er onder de ogen van de andere scheids gebeurde aan de andere kant van het veld. Uiteraard! Ow en voetbal werd gefloten wanneer de bal tegen de pink van de toeschouwer op twee velden naast ons aankwam. Allemaal terechte beslissingen natuurlijk.

Frustratie? Wel nee beste lezers, integendeel. Agressie. Dat wel. Wij Alkmaarders merkte dat als het zo langer door zou gaan, dat er aan Alkmaarse kant ook wellicht D fouten aan te pas zouden komen. Agressie werd omgezet in cynisme en bij alles wat WEL een fout was werd er naar de scheids gekeken en bij de enkele juiste beslissingen werd er overdreven verbaasd gereageerd.

Er werd geen basketbal meer gespeeld vanaf Alkmaarse kant omdat de wedstrijd helemaal doodgefloten werd. Onmogelijke calls, een tegenstander die deed alsof hij de NBA Finals had gewonnen toen een medespeler zo af en toe scoorde, really dude?

Al met al toch weer een stukje geschreven, met tegenzin en weinig inspiratie. Kijkend naar het formulier waarop ik moet aangeven of ik doorga volgend jaar, ach dat zien ik wel weer na de deadline. Want wat kan er nou qua verbetering komen volgende jaar in de competitie? Terug naar de 24 seconden klok? Scheidsrechters die wel fluiten voor beide kanten? Erkenning voor het team dat waarschijnlijk de meeste vrijwilligers heeft van de hele vereniging en niet tussen neus en lippen door gesproken wordt over het consumententeam? Geen idee, dat weet je nooit, net als dat je niet weet welke wedstrijden je wint of verliest. Afgelopen wedstrijd is dus verloren. Voor wie dat nog niet doorhad, bij deze.

Af en toe een off day mag best, zo ook voor het schrijven van het verslag.

Alkmaar Guardians H2 vs. D.E.D. H2 eindstand: 45-51

Wedstrijd tegen de koploper. Op een zondag. DED: De Eerste Driejarige (is een Nederlandse basketbalclub uit Amsterdam. In de jaren ’50 en ’60 maakte de club furore in de Eredivisie en won het acht keer het landskampioenschap. Alleen Den Bosch won ooit meer landstitels. DED werd opgericht in het jaar 1909 door een groep studenten. In 2017 is DED nog steeds actief) H2 speelde de Alkmaarders in de thuiswedstrijd eerlijk gezegd, best wel weg. Neemt niet weg dat de Alkmaarders de uitwedstrijd gewoon als een normale wedstrijd zagen en niet met lood in hun schoenen richting Amsterdam vertrokken. Zou natuurlijk vet onhandig zijn wanneer je lood in je schoenen hebt en je bent basketballer, springt voor geen meter natuurlijk.

De wedstrijd stond in het teken van coach Erwin. Hij zou weer meedoen op zijn manier, dus als coach, niet als speler want hij staat natuurlijk niet ingeschreven en dan zouden de Alkmaarders al op voorhand verliezen met 0-20. Als coach zijnde hoort natuurlijk ook de rit richting Amsterdam bij. Erwin kwam aan, vol trots, in zijn nieuwe auto een Hyundai IX 35, met panoramisch dak en met lichtmetalen velgen ow en ook nog parkeersensoren (achteruitkijk camera!)  en als klap op de vuurpijl ook nog stoelverwarming voor ÉN achter!! Willen de jonge lezers zonder rijbewijs ook een rit maken in deze mooie auto, meld je dan aan bij Rijschool Janssen en vraag voor lessen bij Erwin. Geef als actiecode op: Erwindjenietzoop en je krijgt de 15e les gratis. (Dit is natuurlijk niet in overleg gegaan met Erwin, dit komt enkel door wanneer je er telkens niet bij bent om je team te supporten, thank me later! Rijschool Janssen dus mensen!)

De Alkmaarders waren met 6,5 spelers sterk aanwezig in de Apollohal. Echter was het team van D.E.D. sterk vertegenwoordigd en hadden zij extra mannen opgetrommeld wegens een aantal zieken. De Alkmaarders kenden geen angst en besloten om in een zone verdediging te gaan staan. Iets wat heel goed liep! (edit: altijd, maar we spelen het vrijwel nooit. Waarom denk je dan? Omdat we het zelf niet leuk vinden om tegen te spelen.. ja logisch he??) Zo werd er hard gewerkt er werd goed gepraat en de tegenstander wist er niet doorheen te komen. Hun schoten vielen ook niet vaak genoeg wat resulteerde dat de Alkmaarders met een ruime voorsprong het eerste kwart eindigden. Echter is basketbal pas beslist na de laatste zoemer, echter gaf het wel een heerlijk gevoel aan de Alkmaarders.

Het tweede kwart was het advies van coach Erwin om door te gaan met hoe er in het eerste kwart werd gespeeld. Vanwege zijn inspanningen leek het alsof Erwin zelf ook meedeed met het team omdat hij vanwege het schreeuwen en coachen zelf ook buiten adem was.  Er werd zeker goed verdedigd door de Alkmaarders alleen vanwege de slechte keuzes en passes in de aanval werd er vanaf Alkmaarse kant maar niet gescoord en kwamen de spelers van D.E.D. punt voor punt dichterbij.

Vlak voor de rust kreeg de thuisspelende ploeg twee makkelijke scores waardoor de Alkmaarders op 1 punt achterstand de rust in gingen 26-27. Een score waar er aan het begin van de wedstrijd niet eens van uit werd gegaan omdat de verwachting was dat de spelers van D.E.D. geen genade zouden kennen. De Alkmaarders bleven goed bij en de tegenstanders van D.E.D. hadden pas eind 4e kwart pas profijt van het feit dat er geen 24-seconden klok aanwezig was. Het scheelde nog maar vier punten de achterstand en hoe kinderachtig of het ook was, speelde zij terecht de wedstrijd uit en lokte zij de fouten uit bij de Alkmaarders. Begrijpelijk want andersom hadden de Alkmaarders het ook gedaan, alleen zo jammer voor het spelletje basketbal. Het laatste kwart werd het momentum steeds meer naar de Alkmaarders toe getrokken, zo erg zelfs dat er een keiharde dunk aan zat te komen van Jochem. De mannen van H2 die niet aanwezig waren hebben die helaas gemist, Jochem zelf ook trouwens… 2.00m lang is hij beste lezers. Wanneer hij zich een klein beetje inspant tikt hij bovenkant bord aan en dan zo’n mooie assist weten te killen. Zonde! Volgende wedstrijd een herkansing Jochem en als je hem dan mist, dan ben je net als Erwin ‘gezegend’ om elk verslag aan bod te komen.

Het was niet onmogelijk geweest om deze wedstrijd te winnen. Het was dan ook geen verlies waarbij de Alkmaarders teleurgesteld moesten zijn in het team, in tegendeel. Er is keihard gewerkt met en voor elkaar. Het laatste kwart, terwijl iedereen op zijn tandvlees liep, waarbij coach Erwin stond te zweten alsof hij zelf meedeed en Justin die door zijn enkel was gegaan ow en de doctor met zijn kater, iedereen bleef maar gaan. Als het goed is heeft zelf Ralph zijn record met meeste meters in een wedstrijd zelfs verbroken. Ongekend.

Ondanks het verlies toch een heerlijke pot voor een zondagmiddag. En al namen de Alkmaarders van H2 de winst niet mee naar Alkmaar, de jongens van u16 waren ook aan het spelen en die pakten toch even de winst na een triple overtime!! Toch even respect voor de mannen van Mitchel en Mike.