Landslake Lions vs DS1 Zonder wrijving geen glans

ZONDER WRIJVING GEEN GLANS

Deze mooie management zin is vaak een soort rechtvaardiging dat het goed is dat er wrijving is tussen mensen binnen de organisatie of tussen de verschillende afdelingen. Want, is de gedachte: als ik metaal poets, en dus wrijving tot stand breng tussen het metaal en bijvoorbeeld een doek, dan gaat het metaal glanzen. En dat is mooier en beter dan metaal dat niet glanst. Afgelopen week bleek dat dit in allerlei situaties toepasbaar is. Van relaties tot basketbalwedstrijden. Nou had de titel ook kunnen zijn: no guts, no glory, of misschien wel: strijd kan niet worden vermeden, het kan slechts worden uitgesteld in het voordeel van de ander. Op zondagochtend togen wij richting Landsmeer voor de altijd ontzettend lastige uitwedstrijd tegen Landslake. Van tevoren waren we toch wel een beetje angstig voor deze wedstrijd. De druk van het moeten winnen wordt met de week hoger en hoger en een ‘vergissing’ is zo gemaakt natuurlijk. Onder vergissing verstaan we overigens: het denkproces leidt niet tot het juiste resultaat. Dat bleek zo waar te zijn als maar kan. Want ipv van dat er een super spannende pot tussen de ongeslagen koploper en de steeds beter wordende nummer 3 uit de competitie werd gespeeld waren beide teams van ondergeschikt belang. Sta je de avond ervoor nog uitbundig te wapperen met je zwaaistaaf, zou je nu die staaf wel ergens willen stoppen daar waar de zon niet schijnt of beter nog misschien zou de scheids zijn eigen zwaaistaaf… nou goed de wedstrijd dus. De wedstrijd was uhmmm tja wat was het? Bizar, raar, vreemd, lastig, ontzettend spannend maar bovenal geen wedstrijd. Beide scheidsrechters beleefden hun eigen zondagmiddag gevoel en daar hadden beide teams geen antwoord op. Scheids 1 stond aan de kant van Landslake (misschien omdat hij ook van Landslake is maar dat terzijde) en super lief besloot scheids 2 dan onze kant te kiezen. In het begin was het best overzichtelijk. Lopen voor ons, Lopen voor hun. 3 seconde voor ons, 3 seconde voor hun. Een fluitsignaal… 10 zich van geen kwaad bewuste koppies kijken verwachtingsvol naar de oranje gekleurde hoofdrolspelers om te bekijken hoe dit toneelstuk verder zou gaan. In de eerste helft is het soms nog best lachwekkend maar dan breekt de 2de helft aan. Scheids 1 vindt het tijd voor een verassende wending en besluit nu dat hij alle beslissingen van scheids 2 (lees ONZE scheids) in twijfel gaat trekken en gaat corrigeren oftewel: verbeteren, van fouten zuiveren; herstellen; berispen, straffen. En ja natuurlijk moet je de bal er zelf ingooien en doet de scheids dat niet voor je (al moet ik eerlijk bekennen het had me niet eens verbaasd). En ja, je moet geen fouten maken die geen fout zijn maar toch gefloten worden, en ja je moet je niet met de scheids bezighouden (wat we overigens gezien de situatie nog redelijk deden ook), maar wat doe je dan als de scheids zich steeds met jou bezighoudt?? Of erger nog wat doe je al je ‘eigen’ scheids het onderspit delft. Juist ja, slikken en weer doorgaan… ownee dat was een andere situatie 😛 Al met al Labia majores met doyenne du comice en verder niks. Het zal niemand dus verbazen als ik zeg dat we verloren hebben. VERLOREN je leest het goed. Om de rest van de zondag over te janken, maandag nog steeds sjaggie op je werk te verschijnen tot dat je ziet dat JBC ook verloren heeft. Zulk medeleven hadden we natuurlijk niet verwacht van onze grootste concurrent. Nou vooruit dan vieren we het kampioenschap niet tegen JBC maar gewoon op de oorspronkelijk geplande thuiswedstrijd van 24 maart tegen…. Juist ja Landslake J

 

 

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.